Ars longa, vita brevis

Ars longa, vita brevis

Ars longa, vita brevis

2018-11-11T10:39:09+00:00

Zoals de wetenschap er is om ons te helpen greep te krijgen op de werkelijkheid door ondubbelzinnige verklaringen te zoeken zo toont de kunst ons juist de tweeslachtigheid van ons bestaan. Kunst en wetenschap beogen hetzelfde maar kiezen diametraal verschillende wegen. In het beleidsplan van Rijksmuseum Twenthe hebben we de functie van kunst als volgt omschreven:

“Kunst kan ons helpen bij de verbeelding van ons verleden, heden en toekomst. Kunst kan helpen om door conventies heen te breken, of juist te bevestigen. Daardoor kan kunst een unieke rol in de maatschappij vervullen, niet gehinderd door kaders of beperkingen. Want kunst is niet aan regels gebonden. Kunst is niet goed of slecht. Kunst is ongrijpbaar. Kunst kan elke dag iets anders zijn en elke dag iets anders teweeg brengen. Kunst is het smeermiddel, de verbazingsolie. Rijksmuseum Twenthe wil kunst een podium geven om de wereld te verbazen, te verwonderen en tot nieuwe inzichten te laten komen.”

Ars Longa, vita brevis. Zaal samengesteld door Anne Wenzel, 2018 – Macht en onmacht.

Het meest radicaal komt deze visie tot uiting in de collectiepresentatie die Rijksmuseum Twenthe in juni 2018 opende: Ars Longa, vita brevis – de kunst duurt lang, het leven is kort. Voor ‘Ars longa’ hebben we negen kunstenaars gevraagd om ieder een eigen kabinet samen te stellen rondom het thema ‘la condition humaine’, ofwel de menselijke conditie in zijn tweeslachtigheid. In de tentoonstelling zijn ensceneringen te zien van achtereenvolgens Bart Hess (1984), L.A. Raeven (1971), Berend Strik (1960), Philip Vermeulen (1986), Anne Wenzel (1972), Peter Zegveld (1951), Karin Arink (1967), Armando (1929) en Silvia B. (1963). Hun kabinetten volgen de verschillende fasen uit een mensenleven, beginnend met de begeerte in de eerste zaal en eindigend met het ‘memento mori’ in de laatste. 

De uitgangspunten voor de kabinetten waren het eigen werk van de kunstenaars en de veelzijdige collectie van Rijksmuseum Twenthe. Het resultaat bestaat uit negen zeer uiteenlopende zalen waarin alle kunstenaars op verrassende wijze hun eigen werk combineren met objecten uit de museumcollectie. 

Ars Longa, vita brevis. Zaal samengesteld door Peter Zegveld, 2018 – Wilskracht en onvermogen.

Voor het boek dat bij deze experimentele collectiepresentatie verscheen schreef ik een essay dat afsloot met de volgende woorden:

“Het is de kennis die wij hebben over de geschiedenis en onze immer gebrekkige menselijke conditie die [eeuwenoude] kunst in een nieuwe en voor onze tijd relevante context plaatst. En dat is precies wat wij met de collectiepresentatie Ars longa, vita brevis beogen. Kunst is een van de krachtigste manieren waarop mensen vorm en betekenis geven aan onze meest primaire ervaringen. Kunst is er om de menselijke conditie tastbaar en invoelbaar te maken, te verbeelden. Het is de niet exact in woorden te vertalen tweeslachtigheid die de kunst zo krachtig maakt. Vrij en raadselachtig.”

Arnoud Odding

Ars Longa, vita brevis. Zaal samengesteld door Bart Hess, 2018 – Begeerte.